hormonal imbalance

اینکه چه اتفاقی در بدنم میفتد و  توازن هورمونی خونم تا چه حد به هم می ریزد که مرا گاهی به سوی یک افسردگی چند روزه عمیق یا خشمی مهارناپذیر یا سکوتی طولانی هدایت کند همیشه و هر بار برایم عجیب و تازه است ! هر ماه و در هر صورتی که این آشوب و تشویش روحی ،رخ دهد غافلگیر می شوم . به خصوص در روز اول که بی آنکه بدانم همه آنچه روحم را به شدت دچار تلاطم و ناامنی می کند ، به واقع ناشی از این اتفاق جسمانی زنانه مکرر و طبیعی است .گاهی به نهایت حساس و زودرنج می شوم ، آزرده و آزاردهنده برای هر چیز و هر کسی که مطابق میلم نیست . ماه دیگر ، غمگین و فرورفته در خویش؛دنبال بهانه برای گریستن . ماه بعدش آرام و ساکت . ماه بعدی خشمگین و عصبی و این قصه تا زمانی که بدنم جوان و هوشیار و فعال است به همین روال ادامه خواهد داشت . آمار و مرجعی که در دستم نیست اما بنا به تجربه عینی در حال زنان اطرافم، دریافته ام که روحهای حساس تر ، خونهای جهنده تر و مزاجهای دموی تر (مثل من ) بیش از دیگران همگام با اوج و سقوط این سمفونی هورمونی ،دچار افت و خیزهای رفتاری ماهانه می شوند . در این روزهاست که فراتر از جسم ، روح ،خودخواهانه همه دنیا را برای خودش و به سود خودش می خواهد . آن دیکتاتور زنانه روحت از خواب برمیخیزد و بی توجه به اینکه در زندگی خصوصی و جمعی،که هستی و چه هستی و کجا، می خواهد که ببیندنش ولی به رویش نیاورند این دیده شدن را . بیشتر از هرزمان دیگر، می خواهد که ارزشمند باشد و عزیز کرده و لوس . می خواهد که با او مخالفت نکنند و انکار نشود . می خواهد که هر چند ناشکیب یا لج باز یا زودرنج ،دوستش بدارند و بپذیرندش .بسته به اینکه در کدام کشور ، با کدام تربیت ، در کدام محیط  و با که زندگی می کنی ، کیفیت و میزان این فراز و فرود فرق خواهد داشت اما مسلماً جوهرش در همه زنان هست . خواه دیده شود یا نه ، خواه اجابت شود یا نه ...
 این چند روز که تمام شود، وقتی بدنت دوباره فعالیت عادیش را از سر بگیرد، وقتی نیازش به رسیدگی فراتر از معمول ، برطرف شود ، آرام و نامحسوس به دنیای عادی عمل _ عکس العمل بر می گردی که در آن هر رویداد بیرونی ، علتی معلوم و دیدنی و توضیح دادنی دارد . دیگر بی دلیل گریه نمی کنی و با کوچکترین مشکلات از کوره در نمی روی . شاید خودخواسته یا شاید نا آگاهانه و یا بنا به جبر زمان و مکان ، همانی میشوی که کائنات از تو انتظار دارد ! لطیف تر، خوددارتر، صبورتر و حساس تر از آن جنس دیگر و لابد با وعده بهشتی که قرار است پس از تحمل رنجهای طبیعی زن بودن ، مخصوص و سفارشی ، درجلوی جنسیتت به خاک بیفتد !