recommended

مدتهاست که راجع به سینمای ایران نظری ندارم . نه میروم سینما ،نه فیلم می بینم ،نه فحش می دهم . این ادا و اصول dress up کردن و رفتن در سالن و بلند بلند بد و بیراه گفتن به سینماچیان ایرانی  هم به شدت مرا میخنداند .

اما یک توصیه دوستانه : تجربه دیدن یک تئاتر تجربی را از دست ندهید . نوعی پرفورمنس که با تکیه بر تبادل انرژی بازیگر و تماشاچی ،با به کارگیری اجسامی معمول و روزمره به عنوان آکسسوار صحنه، به نوعی دیفالتهای ذهنی تماشاگر را به هم می ریزد . آشنایی زدایی از هر چه مستعمل و عادی است (مثل صندلی،طناب،چراغ،چتر...) و به کارگیری هدفمندانه نور و صدا از جمله ویژگیهای این تئاتر است . مثالهایی برای این گونه پرفورمنس که درخاطرم هست : قدم زدن روی ابرها با چشمان بسته ، رویای بسته شده به اسبی که از پا نمی ایستد، پروانه و یوغ  و رقص روی لیوانها است . امسال بین چندین و چند تئاتر اجرا شونده در جشنواره ،" ۷ راه کلیدی برای مدرن شدن "را توصیه می کنم . کارگردانش رفیقم باشد یا در راه اندازی  سایت تبلیغاتی گروه همکاری کرده باشم دلیل خوبی برای این توصیه نیست . دلیل ، متن خوب ،بازی خوب و فرصت از نو دیدن همه چیزهایی است که از کنارشان بارها گذشته ایم . این حادثه ای است که تنها با دیدن یک اجرای متفاوت اتفاق میفتد . این خود زیبایی است .